TRIP TO NOW

2011-10-07T13:44:00.004+03:00

Εγώ κ εσύ μόνοι πάνω στη γη...

Love me do...!

2008-01-23T17:33:00.000+02:00

Είναι πολύ όμορφο να είσαι ερωτευμένος... και μάλιστα με κάποιον που σε κοιτάζει και λιώνει.

...Ίσως είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που μπορώ να το πω αυτό με τόση ασφάλεια...

Να δακρύζεις από ευτυχία.....

Μα όταν είμαι Αγάπη μου Μαζί σου Στην Αυλή Του Παραδείσου...

2007-09-19T16:16:00.000+03:00

Τα κατάφερα τελικά.
Άφησα πίσω ότι έγινε παρελθόν για μένα... και
ερωτεύτηκα ξανά! Πήρε την καρδιά μου και την γιάτρεψε.
Δεν ζήτησε τίποτα και μου χάρισε την κρυστάλινη ομορφιά της ζωής...
Εκεί που δεν το περίμενα,
εκεί που τίποτα δεν προμήνυε την μαγεία που μου έμελλε να ζήσω
Ερωτεύτηκα ολοκληρωτικά αληθινά.
Αυτό το άλλο μισό που χρειαζόταν η πληγωμένη

μου ψυχή. Δεν έχω κάτι άλλο πιο ουσιαστικό από αυτό

να πω, για αυτό που ζω. Όχι πως δεν θα μπορούσα

να γράψω για αυτόν σελίδες ολόκληρες ε...

Αλλά από τη στιγμή που και στα παραμύθια υπάρχει σίγουρα κάποιος κακός

ή κάποιο εμπόδιο , τότε γιατί να μην έχω κι εγω στη δική μου περίπτωση?

Μα τι λέτε τώρα?

Μη....Μην το κάνετε αυτό!

2007-05-17T14:36:00.000+03:00

Κάποιες φορές, απλά, δεν καταλαβαίνει κανείς !
Ίσως κουβαλάνε μια ιδέα για το τι συμβαίνει, αλλά όχι δεν μπορούν να καταλάβουν.
Βέβαια το γεγονός ότι δεν βιώνουν αυτό που μου συμβαίνει, ότι δεν βλέπουν με τα μάτια μου, δεν ακούν με τα αυτιά μου και δεν νιώθουν με την καρδιά μου τους καθιστά ανίκανους, με 100 ελαφρυντικά, να καταλάβουν.
Αλλά δεν έχουν ακούσει αυτό που λένε ότι ‘…δεν είναι ντροπή να μην έχεις άποψη για όλα…’ ?

Φύσηξε ο άνεμος και μου έφερε ένα φτερό, 5 λέξεις και μία ιστορία για σένα Φτερό στον άνεμο

2007-03-26T22:56:00.000+03:00

Μερικές φορές νιώθω πως θα είσαι εκεί για μένα. Πως δεν θα με διαγράψεις από τη ζωή σου, όπως λέω τα βράδια στον εαυτό μου για να τον τιμωρήσω που σε ερωτεύτηκε. Γιατί σου υποτάχθηκε. Το ήξερε και το έκανε. Δεν νοιάστηκε για τίποτα. Έτσι κάνει. Αλλά τώρα που μόνη ξαγρυπνώ, σε ονειρεύομαι με μάτια ανοιχτά και λιώνω. Σου ψιθυρίζω το τραγούδι που μου έλεγες δυνατά στο αυτοκίνητο, πηγαίνοντας στη θάλασσα. Και τότε, έρχεσαι εσύ… όμορφος, όπως πάντα, με βλέμμα νικητή και με παρασύρεις στα μέρη τα δικά σου. Εκεί που κάποτε ταξιδεύαμε μαζί και ζούσαμε τις στιγμές μας σαν μοναδικές. Σαν να ξέραμε πως αυτές οι στιγμές ήταν όντως μοναδικές. Θα έμεναν εκεί, ενώ εμείς θα διαλέγαμε το λάθος. Δεν το ελέγχω πια όπως παλιά. Περνάς από τα μάτια μου δίχως να το θέλω, σε κόκκινο φόντο πάντα με μάτια καρφωμένα στα δικά μου. Πάντα αυτό έκανες. Συνέχεια. Και έλεγες πως το έκλεβες από μένα. Με κοιτούσες και δεν ένιωθα. Πάγωνα και έτρεχα στην αγκαλιά σου με το νου. Σε κοιτούσα από κοντά, σε μύριζα και σε φιλούσα σαν να ήταν η πρώτη φορά. Αυτό ήθελες. Δεν το ζητούσες. Το απαιτούσες με τον τρόπο σου. Κι εγώ σε ήθελα. Τίποτα δεν ήταν λάθος. Εσένα ήθελα, να με αγκαλιάζεις και να χάνομαι. Δεν με ένοιαζε τίποτα, αφού με είχες κοντά σου. Δεν χρειαζόμουν τίποτε άλλο. Κι ενώ σε χάιδευα , εσύ γυρνούσες και χαμογελούσες ήρεμος πια. Σαν αυτό που γύρευες είχες βρει. Σαν αυτό που ζητούσες ήμουνα εγώ. Εκεί στην αγκαλιά σου.
Και όταν τα μάτια μου κλείνω, εσύ χάνεσαι. Δεν υπάρχεις πια. Ούτε στα όνειρά μου έρχεσαι. Και εκεί που έχω πειστεί πλέον πως ούτε τη φωνή σου θα ακούσω ξανά, σε βλέπω στο παράθυρο της ζωής μου να έρχεσαι και μου γνέφεις με το πιο ζεστό χαμόγελο. Τι μπορεί να σημαίνει ένα νεύμα! Πόσα μπορεί να πει! Όλα όσα δεν μπόρεσες εσύ με τα γλυκά σου χείλη? Δεν είναι αρκετό. Τα θέλω όλα. Τι θα πει λίγο? Ή όλα ή τίποτα. Μαζί ή καθόλου. Κι όταν περνάω δύσκολα, μου είναι αβάσταχτο να σε διώχνω. Γιατί πάλι τα θέλω όλα. Και τότε που τίποτε άλλο δεν μπορεί να γαληνέψει την ψυχή μου και να ζεστάνει το κορμί μου, εγώ τα θέλω όλα μαζί σου. Έχω ξεχάσει να με νοιάζεσαι και να νιώθω ότι είναι αληθινό. Στα αλήθεια. Μου φαντάζει όλο αυτό ένα ψέμα.
Πάλι τα ίδια. Πάλι να σε βγάλω από μέσα μου προσπαθώ. Ένα ποδήλατο που τρέχει δίχως οδηγό, που φεύγει με φόρα, δυνατά και όλοι το ξέρουν πως κάποια στιγμή θα πέσει και θα σπάσει. Αυτό προσπαθώ να δω.
Πάλι τα ίδια σου λέω. Πάλι είσαι μακριά μου και δεν το αντέχω. Κάποιες μέρες είναι πιο δύσκολες. Ευτυχώς έχω κι εσένα ουρανέ μου που με ακούς… πάντα!

2007-03-26T01:08:00.000+03:00

Μεγάλη μου τιμή λοιπόν >Ονειρογητευτή!

Εκτός από κάποιες Ελληνικές Ταινίες που λατρεύω να βλέπω και να ξαναβλέπω, θα προσπαθήσω να αποπροσανατολίσω τη σκέψη μου και να θυμηθώ 5 Ταινίες που ξεχώρισα…

The Godfather (1-2-3) : Η ταινία αυτή με καθήλωσε πραγματικά και συγκεκριμένα η ερμηνεία του Πατσίνο, που με έπεισε ότι είναι γεννημένος Νονός και δυσκολεύομαι να τον παρακολουθήσω σε άλλες ταινίες του. (Φυσικά κ υπερβάλλω)

Ameli : Την είδα πριν από αρκετά χρόνια, αλλά την θυμάμαι σαν μία από τις αγαπημένες μου, γιατί ο τρόπος που σκεφτόταν και ζούσε η Ameli εκτός που με εντυπωσίασε ιδιαίτερα, αποδόθηκε με παραμυθένιο τρόπο, τον οποίο αποζητώ …

Μοιραίο Πάθος : Μπορεί να σοκαρίστηκα λιγάκι στην αρχή (μονάχα στην αρχή) όμως αυτό το πάθος που φαινόταν ότι δεν είχε λύτρωση ΔΕΝ μπορώ να το ξεχάσω. Είναι ζωή και θάνατος μαζί (Είναι να μη σου τύχει…)

Kill Bill (1-2) : Η μουσική, τα ηχητικά εφέ και γενικά το κόψιμο και το δέσιμο της ταινίας , δεν ξέρω >Ονειρογητευτή, αλλά εμένα πολύ μου άρεσαν. Και τι! Τότε άρχισε να εκτιμώ και την Ούμα Θέρμαν

The Braveheart : Εκτός που ο Μελ είναι από τους αγαπημένους μου, στην ταινία αυτή η αγάπη και η ‘ιδέα’ συνυπήρχαν ενώ απουσίαζαν. Με συγκίνησε και με πόρωσε.

Δεν μπορείς να πεις… καμία σχέση η μία με την άλλη!

Με αγάπη!

Αστεράκι μου λαμπρό...

2007-03-04T04:50:00.000+02:00

Ένα μικρό αστέρι κάθε βράδυ μου θυμίζει τα μυστικά που λέγαμε εγώ κι εσύ κάτω από τη θέα του δικού μας ουρανού.
Αυτό το αστέρι περιμένει καρτερικά , κάθε αύριο που έρχεται, να πέσει η μέρα και να βγει η νύχτα η μαύρη, για να με πιάσει από το χέρι, να με βγάλει στη βεράντα και να μου δείξει τον μισό μου πια ουρανό.
Έτσι κι εγώ το ακολουθώ και βλέπω όσα η νύχτα μου φανερώνει για δικά της.
Οι στιγμές μας περνάνε σαν ταινία, δίχως αρχή-μέση και τέλος, μπροστά από τα μάτια μου, με φόντο βαθύ μπλε και κάποια διάσπαρτα αστέρια που λαμπιρίζουν πάνω στο φιλμ της κοινής μας ζωής.
Θέλω να σταματήσω για να χαθώ στη μαγεία του ουρανού, να απολαύσω την άβυσσο που κάθεται εκεί πάνω, μα δεν με αφήνει το μικρό αστέρι.
Δάκρυα κυλούν στα μάτια μου
Δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο, με πληγώνουν όλα αυτά που έχουν φύγει μαζί σου
Με θλίβει η κάθε ημέρα που ξεκινά και γνωρίζω καλά πως δεν θα με ξεδιψάσεις ποτέ ξανά. Όσα ζήσαμε φορτωμένα σε καράβι που φεύγει μπρος στα μάτια μου. Και όπως λέει ένα αγαπημένο μου τραγούδι:

Σ’ ένα ταξίδι στα παλιά
ήσουν αγέρι στα πανιά και γλάρος στα κατάρτια
Κι όπως γλιστρούσα στα νερά
έβλεπα μπρος μου καθαρά τα δυο υγρά σου μάτια

Πως με πονούν τα δειλινά
που κρύβουν αναμνήσεις
Όταν μου λεν ψιθυριστά πως πια δεν θα γυρίσεις

Έσταζε η σκέψη μου καημό
κι έναν παράφορο θυμό που με έκανε συντρίμμια
Φτερούγιζαν οι ενοχές
σειρήνες γύρω μου απ’ το χτες και μου ‘παιζαν τραγούδια

Πως με πονούν τα δειλινά
που κρύβουν αναμνήσεις
Όταν μου λεν ψιθυριστά πως πια δεν θα γυρίσεις

Δημήτρης Μητροπάνος -Δεν πάει άλλο- “Του έρωτα και της φυγής”

Ίσως το κρύο, τα βράδια που περνούν, να με κρατήσει μέσα. Γιατί νοιώθω βαθειά στην ψυχή μου πως η ευτυχία που τόσο αναζητώ είναι οι μικρές στιγμές που ζούμε συνεχώς με διαφορετικά πρόσωπα, σε ξεχωριστούς κόσμους και διαστάσεις

Αυτό το αστέρι ξέβγαλε την πίκρα μου και την χάραξε στον ουρανό, σαν ξαστεριά η θλίψη μου μετρά τα όχι σου, αμέτρητα και φωτεινά, σαν πρέπει ακλόνητα στην γλυκιά χροιά της τρυφερότητάς μου.
Σου γνέφω την αγάπη μου κι ας μην ακούς την αντοχή μου.
Αχ πόσο θα ‘θελα το γινάτι σου να μην έφτανε σε μένα
Όμως φύγε κι ας κοιτάμε τα ίδια όνειρα
Σκούπισε το δάκρυ μου και ξεκίνα για όπου σε βολεύει
Δεν λογαριάζω μεγάλα λόγια και πρωτόγνωρα αισθήματα
Αν δεν είσαι για εδώ, δεν με νοιάζει όπου κι αν πας

PLAY THE GAME

2007-02-16T02:23:00.000+02:00

Νέα από την Αγγελοχώρα ακούω...για μια αλυσίδα που αν σπάσει δεν ξέρω κι εγώ τι μας περιμένει! Τι να κάνω κι εγώ συνεχίζω το παιχνίδι, γράφοντας πέντε τσαχπινιές για την Ioanna.
Μετά από κάποια λεπτά εσωτερικής ανίχνευσης μπορώ να πω ότι:

0. Πέντε τσαχπινιές είναι πολύ λίγες...

1. Θα ήθελα πολύ να ζούσα σε ένα ήσυχο σπίτι δίπλα στη θάλασσα και να αγναντεύω τη γαλήνη ή τον θυμό της, τις ώρες που με πιάνει εκείνη η θλίψη. Να της μιλάω και να χαϊδεύει τον καημό μου. Είναι απίστευτο το συναίσθημα που μου προκαλεί η θέα της όταν σκοτεινιάζω…

2. Χαίρομαι και είμαι ευτυχισμένη όταν χαμογελούν οι άνθρωποι που αγαπώ. Μου αρέσει ακόμη περισσότερο όταν κάποιες φορές είμαι εγώ η αφορμή για αυτό…

3. Από μικρή θυμάμαι είχα μια δυσκολία στο να εκφράζω τα συναισθήματά μου σε φίλους, γονείς, σχέσεις και γενικά σε όποιον σήμαινε κάτι ιδιαίτερο για μένα. Προσπάθησα και συνεχίζω ακόμα να είμαι όσο γίνεται (και μπορώ φυσικά) περισσότερο γενναιόδωρη στον τομέα : εκφράζω την αγάπη-εκτίμησή μου σε σένα που το αξίζεις! Εδώ πρέπει να πω όμως ότι η αγάπη μου εκφράζεται με τρόπο χειροπιαστό και πέρα για πέρα αληθινό. Μπορεί να μην ξεστομίζω μεγάλες και σπουδαίες κουβέντες (παρατηρείται αδυναμία στο λεκτικό κομμάτι), αλλά αν το αξίζεις είμαι βράχος στις τρικυμίες και πυξίδα στη ζάλη σου. Λιονταράκι με τα όλα του!

4. Και ίσως για τον παραπάνω λόγο (λέω ίσως) να αγαπώ πολύ την μουσική. Μπορώ να χάνομαι στις μουσικές που εκφράζουν την ψυχή μου! Μπορώ να κάνω οτιδήποτε ακούγοντας κομμάτια και μελωδίες που μου μιλάνε και πολλές φορές με ταξιδεύουν. Και μετανιώνω που δεν επιδίωξα σοβαρά να κάνω μαθήματα σε κάποιο από δυο-τρία μουσικά όργανα που γουστάρω…

5. Λατρεύω τη σοκολάτα και το sex. Τα απολαμβάνω απίστευτα και φυσικά δεν θέλω να τα στερούμαι. Τη σοκολάτα σίγουρα την έχω όποτε θέλω...

Σειρά μου τώρα να προτίνω πέντε τυχερά blogoσφεράκια που με τιμή θα συνεχίσουν το παιχνίδι... (ίσως και να το έχουν κάνει ήδη)

1> Παιδίσκη η πριγκιποπούλα

2>Φοινικάκος ο πιο γλυκός

3>Angelaki

4>Ιάσωνας

5>George ala blackred

2007-02-10T21:14:00.000+02:00

Δυο Ξένοι

Γιατί κρυφογυρίζεις στα όνειρα μας;
Τι ψάχνεις και τι ελπίζεις να βρεις!
Αυτά τα όνειρα, εσύ, τα στοίχειωσες.
Τα πλήγωσες και συνέχισες.
Εγώ τα λάτρεψα και τα κράτησα.
Δεν τα άγγιξα
Γιατί κρυφοκοιτάς τη σκέψη μου;
Τι πιστεύεις ότι σου ανήκει!
Αυτή τη σκέψη, εσύ, την σκότωσες.
Την φύτρωσες και την ξερίζωσες.
Εγώ την πίστεψα και την πρόσεχα.
Δεν την πρόδωσα.
Τι αναζητάς που μπορώ να σου δώσω;
Ότι σου έδωσα δεν το πήρα πίσω.
Σου το χάρισα και έφυγες.

...Never again

2007-02-09T03:15:00.000+02:00

Ψέμα ή αλήθεια - Βροχή ή ψιχάλα

Δεν έχει νόημα

Σκέψεις στεγνές, μισές, δειλές

Πόνος στα μάτια η μορφή που σιγοπαίζει

Τραγουδά ψιθυριστά το αύριο που έμεινε στο χτες

Σχεδόν βλέπει τις αλμυρές μορφές

που έμειναν εκεί

Μυαλό κολλημένο στα λόγια

λόγια πληγωμένα με αίμα, έπαιρναν υπόσταση και ζούσαν εκεί

Αδιάβροχη η μοίρα από τα χίλια αδιάβροχα "θέλω"

Ζωή βροχερή κρατάς τις λύπες μου εδώ

για ζωντανές μνήμες μου δεν σώθηκαν ποτέ,

πνίγηκαν στις θάλασσες που ελευθέρωσα για να ζήσω

μια αγάπη που δεν θριάμβευσε παρά μόνο στην καρδιά μου.

Την κράτησες κάτω από την στάθμη

δίχως πνοή

Με πούλησες, δεν άντεξες τη διάφανη τρυφερότητα

Σκότωσες την ψυχή μου, ένα μικρό παιδί και έφυγες.

Ένα ψέμα τελικά ότι κουβαλάς μέσα σου

Δεν υπάρχεις, είσαι φάντασμα του εαυτού σου.

Παριστάνοντας τον ζωντανό περιφέρεις το νεκρό σου κορμί

και τη πεθαμένη σου ψυχή στην απέραντη μοναξιά σου.

Ίσως έζησες κάποτε

Όμως δεν ζεις πια

Κι εγώ μόνη, αφήνω πίσω τη στοιχειμένη σου απουσία,

αρνούμαι την κάλπικη ανθρώπινη όψη σου

και σπέρνω τον φόβο μου να ανθίσει ελπίδα

" Σ'έχω , Δεν σ'έχω "

2007-01-26T12:54:00.000+02:00

Φέξε αγάπη και σκόρπισε τον έρωτα

σε άγνωστους δρόμους σε ξένες αγκαλιές.

Ζήσε όπου σου είναι πιο έυκολο

Άσε με να σε προσπεράσω, να αποχωρήσω από τη ζωή σου

Μόνο άσε με να φύγω

σαν κάτι άλλο να ζητούσα

σαν αυτό που ήσουν να μην ήταν αρκετό

Μην δείξεις ταραχή

θα το καταλάβω και θα κοντοσταθώ εκεί που βρίσκονται τα όρια

Ίσως γυρίσω να αποτυπώσω το τελευταίο σου βλέμα

Εμείς το αντίο δεν το λέμε με λόγια και αποχαιρετηστήρια μαντήλια

Εμείς δεν συγχωρούμε τις σκέψεις μας

Είμαστε σκληρή εμείς

Μη χαλάσουμε το αγαλματένιο τελείωμα του εγωισμού μας

Ο εγωισμός σου, αυτός τροφοδοτεί τη λύπη μου

και δεν σέβεται τον έρωτά μου

που αν μαλάκωνε ίσως ένιωθε το χάδι του

Σε ποιον Θεό πιστεύεις εσύ?

Ποια ηδονή ξεπερνάει την καταξίωσή σου?

Με κούρασε το παιχνίδι δίχως κανόνες

Δεν θα παίξω άλλη παρτίδα

Ήταν ο τελευταίος γύρος

"Repeat pls"

2007-01-22T11:32:00.000+02:00

Νομίζω ότι παράκουσα!
Την Πέμπτη έχω ραντεβού με τον Πρίγκηπα.
Θα έρθει να με βρει Θεσσαλονίκη
Τι κάνουμε τώρα?

2007-01-18T12:05:00.000+02:00

Κάθε που νιώθω μοναξιά
Σκέφτομαι πως υπάρχεις
Και θέλω να'ρθω εκεί κοντά
Τίποτα να μην πάθεις

Θα πλέξω χρώμα της φωτιάς
Με το χαμόγελό σου
Σε άδεια δωμάτια σκοτεινά
Θα βλέπω απ'το φως σου

Να με θυμηθείς
Να με θυμηθείς
Δεν φταίω εγώ...Μέσα μου θα ζεις

Αχ και να Μπορούσα...!

2007-01-15T14:00:00.000+02:00

Θα'θελα πολλά φιλιά σου να είχα
Την αγκαλιά σου και την καρδιά σου.
Να ταξιδεύουμε μαζί
σε όλου του κόσμου τις γωνιές
Να ανασαίνουμε την αγάπη μας
σε ουρανούς χρωματιστούς
σε κόσμους μοναδικούς.
Να μην φοβίζει το αύριο
Να μην δακρύζει το σήμερα.

Αχ και να μπορούσα να ζήσω ξανά...εσένα.
Να ηρεμίσω στην αγκαλιά σου όπως τότε
που με κρατούσες σφιχτά μη σου φύγω.
Πόσο λαχτάρισα τα μάτια σου να δω
Να σε χαιδέψω με το μάγουλο στο σώμα και στο πρόσωπο
Να σβήσω τον πόθο μου που για σένα καίει μήνες τώρα.

Άραγε σκέφτεσαι τις στιγμές μας όπως εγώ?

Νοιάζεσαι για τίποτα πια?

Θέλω το αύριο να δω με άλλα μάτια .

Να σε κοιτάξω και να μην σε λαχταρίσω

Να σε προσπεράσω

Μπορώ όμως για μια τελέυταία φορά να σε γευτώ?

Να πούμε το αντίο που δεν νιώσαν τα κορμιά.

"Το πρώτο μας Φιλί"

2007-01-11T12:08:00.000+02:00

"Τα αισθήματα να κόψουμε στα δυο

Τα όνειρα κι όλα τα σ'αγαπώ

Μα πως να δύσει η γη, να σβήσουν τα φιλιά

Δεν μοιράζεται στα δύο η καρδια!

Τα πάντα να χωρίσουμε λοιπόν

Τ'αστέρια, τα νησιά, το δειλινό

Μα η μνήμη απ'το πρώτο μας φιλί

θα βαραίνει και τους δυο μας μια ζωή!"

Το πρώτο φιλι.

Από αυτό και μόνο έπρεπε να καταλάβω τι θα ακολουθούσε στη συνέχεια.

Ναι έχω ερωτευτεί στη ζωή μου και ως γνήσιο λιονταράκι, είμαι υπερβολική σε σημείο θεατρικό. Όχι φορτωτική και σάχλα-μπούχλα αλλά συνηθίζω να θεοποιώ τον άνθρωπο που έχω δίπλα μου, αλλά και τους φίλους μου. Αυτός,λοπόν, για τον οποίο γράφω ότι γράφω, από την αρχή ηλέκτρισε το γενικό μου σύστημα. Και από ότι μου είπε και αυτός στη συνέχεια, ήθελε να με προσεγγίσει αλλά δεδομένου ότι συνεργαζόμασταν (και μάλιστα ήταν ανώτερός μου, αλλά λίγο μεγαλύτερος) δεν τόλμησε να κάνει τίποτα. Εγώ μετά έφυγα από τη δουλειά και ο ίδιος στην προσπάθειά του να με μεταπείσει(το ότι είμαι κελεπούρι, είμαι),κουβεντιάσαμε και αποκτήσαμε μια οικειότητα σε λογικά πλαίσια. Μου έδωσε την κάρτα του την οποία και κράτησα. Μετά από περίπου 8μήνες στέλνω ένα τυπικότατο μήνυμα με αφορμή τη γιορτή τουκαι μάλιστα στον πληθυντικό και δεν άργησε και ο πρώτος καφές! Το πρώτο φιλί ήρθε στο τέλος του 2ου ραντεβού όπου και μας προέκυψε ο ενικός. Αυτό το πάθος σε ένα φιλί και μάλιστα το πρώτο, δεν το έχω ξανανιώσει. Το στομάχι μου χόρευε σε ρυθμούς "shake it" και δεν μπορούσα να καταλάβω αν πατάω στη γη ή αν έχω φύγει τελείως όμως.Αποσυντονίστηκα εντελώς και κατάλαβα ότι αυτόν τον τύπο εγώ μια μέρα θα τον ερωτευτώ σφόδρα!Και για να πω την αλήθεια τρόμαξα λιγάκι γιατί σκέφτηκα " αν με ένα φιλί έπαθες αυτό που έπαθες,στη συνέχεια-αν υπάρξει- τι θα κάνεις? Θα αποτρελλαθείς? " . Και ίσως για αυτό να κρατήθηκα-αρκετά μπορώ να πω- και δεν εξέφρασα ολόκληρο τον ενθουσιασμό μου και την τρέλα μου για αυτόν. Και ίσως για αυτό να έχασα κιόλας. Μπορεί. Αλλά η αμέσως προηγούμενη σχέση μου ήταν κάτι σαν ελεύθερη πτώση-δίχως αλεξίπτωτο φυσικά- και εγώ απολάμβανα τη θέα η ερωτευμένη και ξαφνικά ΜΠΑΜ! Πάρτην κάτω ! Οπότε τι κάνεις? Ξαναδίνεσαι , φυσικά, δεν το κρατάς για σένα, αλλά με αλεξίπτωτο αυτή τη φορά.

"Δείξε μου τα μάτια σου, Πριν σβήσεις το φεγγάρι"

2007-01-10T13:04:00.000+02:00

Κάθε ώρα σε ζητώ στα κύματα του μυαλού.
Στις απόκρημνες ακτές του παραδείσου
που αναζητούσαμε παρέα..
Θυμάσαι?
Αγκαλιασμένοι διαλέγαμε για σένα
Χέρι-χέρι για μένα.
Το φιλί σου μου έδωσε πνοή όταν δεν είχα οξυγόνο
να γεμίσω τη ζωή μου
Ήσουν για μένα οδηγός σε δρόμο μοναχικό
Μαζί ενώσαμε το Πρέπει και το Θέλω
Το ζήσαμε.
Άρα μπορεί να γίνει.
Μου λείπει το άγγιγμά σου και οι νύχτες που μας χάριζαν τον ουρανό.
Μονάχοι διαλέξαμε το τίποτα ενώ είχαμε τα πάντα
Στα αζήτητα ο έρωτας που νιώσαμε δίχως να ξέραμε
Πόσο λάθος αλλάξαμε τη ζωή μας!
Γιατί να πρέπει να ζήσουμε το λάθος για να διαλέξουμε το σωστό?

Σε φωνάζω τις νύχτες
Δεν μ'ακούς?
Νιώθω την αύρα σου σαν κύμα αγάπης.
Σαν το φιλί της μάνας
Το βλέμα του πατέρα
Μου γαλήνεψες την ψυχή
Το άγριο παιδί μέσα μου
Μου χάρισες το νόημα που δέν γνώριζα πως υπήρχε
Ίσως να μην στο είπα τότε...
-..Πολύ

Σου αφιερώνω τους στίχους που σιγοτραγουδώ όταν είμαι ευτυχισμένη!

2007-01-05T12:53:00.000+02:00

Ίσως εκείνο που ζητάς
Εγώ να μην το έχω
Κι από ότι ονειρεύτηκες
Εγώ πολύ να απέχω...

Σώσε με, αν μπορείς!

2006-12-29T13:53:00.000+02:00

Ίσως μαζί σου να νόμιζα πως θα ξεκινήσω μια ιστορία μακρινή,
δίχως πρώιμο τέλος, ανεξήγητες στιγμές και κουβέντες χωρισμού.
Όμως να'μαστε που χώρια πια, μοιραζόμαστε τον ίδιο ουρανό μονάχα
που άλλωτε αγκαλιασμένοι χαζεύαμε ονοματίζοντας τα αστέρια.
Σαν να ήταν δικά μας!
Τι να θυμάσαι άραγε από εκείνο το κορίτσι?
Μικρή με έλεγες, θυμάσαι?
Κι εγώ έλιωνα στα μαύρα σου μάτια.
Κολλημένη στην αγκαλιά σου
άκουγα την καρδιά σου να τραγουδά μόνο για μένα.
Δεν ήξερα πως ήταν λιγοστά τα τραγούδια σου αυτά.
Δεν ξέρω που να σε ψάξω μέσα μου.
Σαν εκείνον που μου σύστησε νέες πτυχιές της ζωής, πιο γρήγορες και πιο ζωηρές.Που μου δίδαξε τον έρωτα με όλες τις αισθήσεις του, σαν να μην είχα γνωρίσει ποτέ άλλον κανένα?
Ή σαν εκείνο που με άφησε μόνη να κοιτώ τον απέραντο ουρανό μας?

Σε θυμάμαι κάθε μέρα.
Σε αναζητάω σε ότι ζήσαμε,είπαμε ή θέλαμε να κάνουμε.
Όμως δεν σου τηλεφωνώ.
Κι ας διψώ για να σε ακούσω.
Εσύ έφυγες κι εγώ έμεινα.
Δεν θέλω να προκαλέσω τίποτα αν δεν είναι να γυρίσεις κοντά μου.
Μου τηλεφωνείς κάνοντας παράπονα ότι σε ξέχασα
και προσπαθείς να με προκαλέσεις σε παλιές συζητήσεις.
Αλλά δεν έχω τη δύναμη να ακούσω ξανά γιατί δεν μπορούμε να είμαστε μαζί.
Ξεχειλίζω από ευτυχία όταν τηλεφωνείς.
Δεν θέλω να κλείσουμε ποτέ!
Όμως είναι ένα ακουστικό κι εσύ μακριά μου.
Κι αν γυρίσεις? Όλα θα είναι όπως πριν? Καλύτερα ή Χειρότερα?
Θα μπορέσεις να απαλύνεις τον πόνο μου και να με κεράσεις την ευτυχία που μου έταξες?
Να νιώσω ξανά ασφαλής δίπλα σου, δίχως να φοβάμαι τις σκέψεις και σκιές που θα σε πάρουν μακριά μου ξανά κ ξανά?
Θα αντέξω να σε πιστέψω ξανά?
Θα υποστηρίξεις όλα αυτά που όταν λέει ένας άντρας τα πραγματοποιεί?
Να ξερες πόσο μου λείπεις! Πόσο!

Να είσαι καλά με τη σκέψη μου για σένα φυλαχτό.

Πάει ο Παλιός ο Χρόνος...

2006-12-27T13:20:00.000+02:00

Μπορεί να είναι Χριστούγεννα,
να πρέπει η διάθεσή μου να συμβαδίζει με
την εορταστική ατμόσφαιρα, να βλέπω τα λαμπάκια
να ακούω τα τραγουδάκια και να χαίρομαι..
αλλά εγώ δεν μπορώ.
Δουλεύω σε μια πόλη μακριά από συγγενείς και κολλητούς φίλους,
(έχει μερικούς μήνες που ξεσπιτώθηκα
και μπαίνω στη διαδικασία να πηγαινοέρχομαι)
τελευταία έχω προβλήματα με μια καλή μου φίλη,
έχω κλειστεί στον εαυτό μου
θαρρείς και περνάω τα χειρότερα
και νομίζω πως το 2007 θα με βρει -ε καλά μόνη σίγουρα!-
λυπημένη και μελαγχολική.
Νομίζω πως ήρθε η στιγμή για μια ακόμη ανατροπή στη ζωή μου,
μήπως και της βρω άλλο ρυθμό που να της πηγαίνει καλύτερα...

Πότε Και Πού?

2006-12-18T11:39:00.000+02:00

Μερικές φορές αυτά που νιώθω,
αυτά που έχω μέσα μου, δεν χωράνε,
ξεχειλίζουν και άλλες πάλι το πλήρες άδειασμα...
Όπως τελευταία.
Τα πάντα μου μοιάζουν επίπεδα και ξεθωριασμένα.
Και τότε θυμάμαι πως ένιωθα όταν απολάμβανα
τον καθαρό αέρα, το φως της ημέρας, την τρυφερότητα
του δειλινού, και γίνομαι ακόμα χειρότερα.
Μένω με τις αναμνήσεις που στο τέλος θα με βρικολακιάσουν
και χάνομαι στη μοναξιά που με συντροφεύει από τότε που
με άφησε μόνη μoυ.
Μου λείπει η αγάπη και η ζεστασιά που ένιωθα
από τα μάτια που στερούμαι...

Δυσκολεύω τη ζωή μου, το ξέρω.
Βλέπω όμως γύρω μου ένα χάος
από φίλους-προδότες , αγάπες-κάλπικες
και μια υποκρισία που τσακίζει κόκαλο.
Τα πράγματα είναι απλά αν τα δεις απλά.
Ίσως χρειάζεται χρόνος
και η υπομονή δεν είναι το μεγαλύτερο ατού μου.

Ξέρω ότι θα συμβεί κάτι καλό στη ζωή μου, το νιώθω.
Απλά δεν ξέρω μέρα και ώρα..

Είσαι μόνος ή Νιώθεις μόνος???

2006-11-24T12:27:00.000+02:00

Ιδού το ερώτημα!
Προσωπικά μου έχουν συμβεί και τα δύο,
ταυτόχρονα ή και όχι.
Και γι'αυτό μπορώ να πω ότι πιο σκληρό
και επώδυνο είναι να νιώθεις μόνος,
ακόμα και αν δεν είσαι.

Χρειάζεται ψυχική δύναμη πολλών κυβικών
για να δεις τη μοναξιά σου,
να μην πανικοβληθείς και σε πάρει από κάτω.
Να κοιτάξεις γύρω σου και να σκεφτείς :
'' Γιατί νιώθω μόνος? Είμαι όντως μόνος?
Και ποιοι άνθρωποι λείπουν από τη ζωή μου?
Ή ποια συναισθήματα και συγκινήσεις απουσιάζουν από μέσα μου?''

Αναλόγως με τα δεδομένα που επικρατούν στη ζωή μου κάθε φορά,
διατυπώνω και τα παράπονά μου.
Για παράδειγμα, θα ήθελα πολύ να νιώσω την ασφάλεια
που προσφέρει ένας άντρας στο πλευρό μιας γυναίκας.

Και χωρίς να είμαι ιδιαίτερα ανασφαλής,
μπορώ να πω ότι θέλω (ΘΕΛΩ) κάποιον να με φροντίζει,
να με αγαπάει και να με προσέχει!!!!
Κουράστηκα να τα κάνω όλα αυτά μόνη μου για μένα.
Προτιμώ να τα μοιράζομαι με κάποιον που θέλω
να φροντίζω , να αγαπώ και να προσέχω.

''Θα είσαι πάντα εδώ'' - ''που εδώ?''

2006-11-14T00:27:00.000+02:00

Ποια ευχή που θα σε έφερνε κοντά μου,
χάθηκε και δεν έφτασε ποτέ!

Ποιο λάθος μου έσωσες
και κράτησες σαν λάβαρο!

Γιατί θα πρέπει να με χάσεις,
να με στερηθείς, για να καταλάβεις!
Να γνωρίσεις από κοντά τον πόνο,
αυτόν που υπαγορεύει ψυχρά και ωμά όλη την αλήθεια!

Κι αν δεν είναι αγάπη?
Κι αν δεν πονέσεις τόσο?
Τότε με ποιον μιλάς τις νύχτες μόνος?
Δεν αυτοαναιρείσαι εσύ?
Δεν ξυπνάς τις νύχτες από πόθο
ή τύψεις για την αλήθεια σου?
Δεν πνίγεις τους λιγμούς σου σε κάθε θύμισή μου?
Δεν με φιλάς στα όνειρά σου?
Δεν αναζητάς ξανά και ξανά την τελευταία μας στιγμή?
Δεν αναρωτιέσαι για το σωστό και για το πάθος?
Δεν νιώθεις μισός μέσα στη μισή ζωή που διάλεξες?
Πόσο ξεκάθαρος ή πόσο μπερδεμένος είσαι
ωστε δεν βρίσκεις το δρόμο για την αγκαλιά μου?

Η καρδιά μου ρισκάρει για σένα.
Πέφτει στα κύματα και παλεύει για την αγάπη σου.
Σε ψάχνει, σε βρίσκει, σε χάνει.
Μόνο εσένα ζητάει.

Πόσα αντίο πρέπει να σου πω πια
για να φύγεις από μέσα μου!

Πόση γαλήνει κρύβει το ζεστό σου 'θα είμαι πάντα εδώ'
κι ας ξέρω πως δεν θα κάνουμε ποτέ ξανά τα ίδια λάθη μαζί.

Καλή μου Μέρα

2006-11-10T12:23:00.000+02:00

Ξύπνησα σήμερα με πολύ καλή διάθεση.
Δίχως κάποιον ιδιαίτερο λόγο.
Θαρρείς και όλα τα στραβά πού κατακλύζαν
τις σκέψεις μου το τελευταίο διάστημα,
παραμερίστηκαν με το μαγικό ραβδάκι
που συχνά αναζητώ και όλο κάπου το έχω βάλει
και όλο δεν το βρίσκω!

Φυσικά και σε σκέφτομαι.
Φυσικά και μου λείπεις.
Με έναν τρόπο όμως
που μόνο παραγγελία δεν τον έχω κάνει.
Δεν με πονάει όπως τότε που με έκλεισες
έξω από τη ζωή σου.
Που μηδένισες το χρόνο μου
και με άφησες μόνη να ξεκινήσω από την αρχή,
να ξεχάσω εσένα άλλά και τον καλό μου εαυτό που
πάντα είχες τη μαεστρία να βγάζεις.
Μου άρεσε πολύ αυτή η πλευρά του εαυτού μου
που μαζί ανακαλύψαμε και αγαπήσαμε
- εγώ τουλάχιστον τον λάτρεψα!-
Έχει απαλύνει η απουσία σου
με κάποιον τρόπο εσωτερικό.
Ίσως και να λειτούργησε το ανοσοποιητικό μου σύστημα,
το antivirus
και απομάκρυνε οτιδήποτε μολυσμένο.

Σήμερα δεν με πόνεσε η θύμησή σου.
Δεν νοστάλγησα τις στιγμές μας.
Ναι μου λείπεις,
αλλά δεν θέλω να σε ξαναδώ.
Έχω κάνει ένα βήμα, σκέφτηκα, και ίσως
το επόμενο να με βρει ακόμα πιο μακριά σου.

ΣΕ ΞΕΧΝΑΩ

2006-11-07T12:11:00.000+02:00

Είναι αλήθεια ότι το τέλος μιας σχέσης
μετά τη φουρτούνα συναισθημάτων που προκαλεί
-απογοήτευση, φόβο,μελαγχολία,καχυποψία,τρελές σκέψεις
και πολλά-πολλά άλλα-
ξαφνικά σε βάζει αντιμέτωπο με τον ίδιο σου τον εαυτό.
Θέλεις δεν θέλεις.
Με έναν εαυτό μόνο και έρημο.
Σαφώς και έχεις την οικογένεια, τους φίλους σου
αλλά νιώθεις μισός, αφού κάποιος έφυγε και ξέχασε
να σου επιστρέψει τη άλλη σου μισή καρδούλα.

Και αφού πέρασες όλον αυτό τον γολγοθά,
μόνος-κατά προτίμηση, γιατί με παρέα στο καπάκι
δεν ξεπερνάς, απλά ξεχνάς για λίγο και σου βγαίνει όλο μετά-
φτάνεις σε ένα μονοπάτι
στο οποίο τα πράγματα είναι πιο απλά, πιο ευδιάκριτα.
Αποστασιοποιήσε από το ΄΄άλλο σου μισό΄΄,
ξαναθυμάσαι πως εσύ ζούσες και πριν από αυτόν,
-και μάλιστα είχες και αρκετά νόστιμες εμπειρίες-
σκέφτεσαι ότι πέρασες πολύ όμορφες στιγμές μαζί του
αλλά έκανε κάτι που σου γκρέμησε τον κόσμο
και γιάυτό και χωρίσατε...
Παίρνεις απαντήσεις δίχως να σου δοθούν,
ενώ νιώθεις σιγά-σιγά ένα βάρος να απομακρύνεται
από μέσα σου.

Νομίζω πως το κορμί μου σε έχει ξεπεράσει
αφού έχεις να το αγγίξεις κάποιους μήνες.
Το μυαλό μου το παιδεύω ακόμα για να σε
αφανίσω από κάθε παράμετρο της σκέψης μου.
΄Οσο για την καρδιά μου...την άδειασες
και δεν σε χρειάζεται πια.
Καλύτερα μόνη με την μοναξιά της-με αυτή
που είναι σκληρή αλλά αληθινή μαζί της.

Ο έρωτας σε τυφλώνει
και η απογοήτευση από τον έρωτα σε κάνει
σκληρό, δύσπιστο και μοναχικό.
Δεν είναι κακό να μένεις μόνος
για να ξαναβρείς τον εαυτό σου,
να θυμηθείς πως ήταν όταν ήσουν μόνος
και είχες τη ζωή σου.

Θα ήθελα απλά να μην ήταν τόσο ακατόρθωτο πια
στις ημέρες μας να δώσεις εμπιστοσύνη και να βγεις κερδισμένος!

ΚΛΕΙΣΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ

2006-10-23T12:16:00.000+03:00

Φοβάμαι τον ήλιο σου να κοιτάξω ξανά.
Μια φορά - ήταν αρκετή.
Ήταν ικανή για να ζήσω τα πάντα,
να νιώσω ότι είχα μέσα μου,
να αφήσω τα λάθη
και να πιάσω στα ίσια την αλήθεια μου.
Να αγγίξω εμένα, πλάι σε σένα.
Μα το πράσινο χορτάρι του παραδείσου
ξεριζώθηκε από χέρι αγαπημένο.
Και εκεί πεσμένη, κάτω από τον ήλιο σου
προσπάθειες κάνω για να μην νιώσω την ζεστασιά σου.
Να μην σε αφήσω να με φωτίσεις ξανά με αυτό το χρυσαφένιο σου φως.
Να μην κοιτάξω τα υγρά σου μάτια που άλλοτε με έντυναν με τούλια της αγάπης σου
μεγάλα και λευκά.
Και τώρα
πιο μόνη με άφησε το όχι σου από ότι με βρήκε
πιο κόκκινη η καρδιά
πιο ριμαγμένη η ψυχή.
Ίσως αν έγνεφες στο γαλάζιο του ουρανού μου
ο ήλιος σου δεν θα έδυε ποτέ.

ΑΥΤΟ ΘΕΛΩ !!!

2006-10-19T14:08:00.000+03:00

Δεν μπορώ να καταλάβω
πως μερικοί άνθρωποι αντέχουν και προσπερνούν
τα θέλω τους, τις επιθυμίες τους!
Ποια φωνή ακούν μέσα τους τελικά και δειλιάζουν!
Τη φωνή της λογικής,
που τους αποτρέπει από μια λάθος επιλογή
ή τη φωνή της καρδιάς,
που δεν θα άντεχε μια τέτοια κατάσταση?
Μήπως αν σκεφτείς πάρα πολύ κάτι που επιθυμείς,
αυτό τελικά καταλήγει λάθος και ίσως ανώφελο?
Να είσαι παρορμητικός
και να λειτουργείς άμεσα,
ή να αφήσεις το χρόνο να σου υποδείξει τι πραγματικά θέλεις?

Δεν λέω ότι αυτό που θέλεις
πρέπει απαραίτητα να είναι και το σωστό για σένα.

Ίσως να μην υπάρχει τίποτα περίπλοκο
και όλες οι αποφάσεις που καλούμαστε να πάρουμε
να είναι το ίδιο απλές. Βασιζόμενοι στα θέλω και την επιθυμία της στιγμής.
Γιατί κι αν αφήσεις τον χρόνο να περάσει
και πάλι μία θα είναι η στιγμή που θα καθορίσει την τελική σου απόφαση.
Εκείνη η στιγμή που θα κληθείς ξανά να την πάρεις.
Και ποιος σου λέει οτι εκείνη τη δεδομένη στιγμή θα κάνεις τη σωστή επιλογή?

Γιατί πολύ απλά όταν θέλεις κάτι, αυτό κάνεις.
Δεν ταλαντεύευσαι δεξιά κ αριστερά για να καταλήξεις κάπου.
Όταν θέλεις κάτι - το ξέρεις
και δεν περιμένεις ούτε να σου το πούν οι άλλοι
ούτε να το ξεκατινιάσεις στη σκέψη και την ανάλυση.
Απλά το ξέρεις...

Μέχρι πότε να περιμένω?

2006-10-18T13:40:00.000+03:00

Πόσο δύσκολο είναι κάποιες φορές
να προσαρμώσεις αυτό που θέλεις
σε αυτό που έχεις!
Και αυτό, γιατί πολλά πράγματα
θέλουν το χρόνο τους για να γίνουν..

Αλλά πιο είναι το χρονικό περιθώριο
που βάζεις κάθε φορά ?

Να Μείνω ή να Φύγω?

2006-10-17T15:16:00.000+03:00

Ποτέ μια αγάπη δεν είναι δύσκολη.
Δεν μπορεί
Η ζωή μας ίσως είναι δύσκολη τις περισσότερες φορές.
Η αγάπη όμως
σε ξεκουράζει από όλο αυτό τον χαμό της καθημερινότητας.
Σου δίνει κίνητρο και ώθηση να ζεις και να κάνεις πράγματα
που η ζωή με τις ανατροπές της, σε κρατάει πίσω και σου κόβει τα φτερά.

Ίσως μπερδεύεσαι ανάμεσα στις επιλογές σου
και η αγάπη που νιώθεις είναι απλώς μια ακόμα υπόθεση ''τι κάνω εγώ με αυτόν τον άνθρωπο?'' , ''Είναι αρκετός για μένα?'', ''Είμαι αρκετή για αυτόν?''. Και να το σκεφτείς μόνος σου, δίχως να το μοιραστείς με κανέναν, το παιχνίδι έχει χαθεί.
Αν φτάσεις σε αυτή την ερώτηση και συνεχίσεις , θα συμβιβαστείς.